Wpisy z Grudzień 2012

Wszy

Wszy Wszy na owłosionych częściach ciała człowieka świadczą tylko i wyłącznie o kompletnym braku higieny. Wszy mają długość od półtora do dwóch milimetrów. Są barwy brązowo białej i bardzo łatwo można je zobaczyć gołym okiem. Wszy atakują przede wszystkim włosy źle albo wcale nie pielęgnowane. Rozwój wszy przebiega bezpośrednio na żywicielu. Jaja przylepiają się do pojedynczych włosów. Znalezienie gnidy we włosach jest bezpośrednim dowodem na istnienie wszy we włosach. Leczenie wszy polega przede wszystkim na wtarciu we włosy odpowiedniego płynu niszczącego dorosłe wszy oraz gnidy. Następnie myje się włosy szamponem. W późniejszym terminie należy systematycznie przeglądać włosy. Niekiedy warto starannie szczotkować włosy grzebieniem z bardzo małym rozstawem zębów. Dzięki takiemu czesaniu usuwamy ewentualne gnidy pozostałe. Wszy atakują nie tylko ludzi ale również zwierzęta. Niekiedy aby się ich pozbyć trzeba naszego pupila ostrzyc „do gołej skóry”. Szczególnie tak należy postępować w momencie jak nasze zwierzę ma bardzo gęsta sierść.

Babcine sposoby

Babcine sposoby Jednym z takich najbardziej znanych od dawna sposobów na komary jest taki, że kawałek świecy wkładamy w mały lichtarzyk i stawiamy go na talerzyku lub w małej miseczce. Nalewamy do miseczki trochę wody i dodajemy odrobinę formaliny. Zapalamy świecę. Zwabione światłem komary będą topić się w wodzie. Można na parapecie okiennym ustawić doniczki z na przykład kwitnącą pelargonią lub zawiesić w oknie gałązki z krzaczków pomidorów. Do zniechęci owady od wlatywania do pokoju przez okno. W pokoju możemy ustawić spodeczki ze świeżo obraną cebulą. Skórę można posmarować sokiem z cytryny, olejkiem eukaliptusowym lub olejkiem goździkowym. Jeśli ktoś nie boi się zapachu cebuli lub czosnku można go jeść i wtedy mamy zdrowie a na dodatek nie będą nas gryzły komary. Można urwać listki z geranium, mięty, pietruszki i natrzeć się ich sokiem. Można również zażywać witaminę B. Po ukąszeniu można sobie pomóc poprzez posmarowanie ukąszonego miejsca papką zrobioną z maści mentolowej, zrobić okład ze świeżo przekrojonego ziemniaka, plasterków cebuli.

Zapachy i owady

Zapachy i owady Początkowo radzono sobie z wszystkimi gryzącymi owadami przy pomocy dymu z ogniska, smołą, żywicą z drzew iglastych. Później zaobserwowano, że owady unikają niektórych roślin. Zaczęto je wykorzystywać w ten sposób, że się nimi nacierano lub robiono z nich kadzidełka. Po raz pierwszy w czasie pierwszej wojny światowej zaczęto stosować olejki roślinne do ochrony żołnierzy walczących na terenach malarycznych. Podczas drugiej wojny światowej rozpoczęto badania nad skutecznością wielu związków chemicznych w walce z owadami. Obecnie znamy wiele związków odstraszających owady. Do najbardziej znanych należy na przykład olejek cynamonowy odstraszający skutecznie komary, pchły i roztocza. Olejek koprowy zabezpiecza żywność przed szkodnikami a olejek rozmarynowy jest pomocny w walce ze wszawicą. Olejek z bazylii skutecznie odstrasza komary a na dodatek niszczy ich larwy. Olejek miętowy odstrasza muchy, jeśli zastosujemy go w proporcji jeden do jednego z wodą. Innym sposobem jest postawienie doniczki z odpowiednimi roślinami które odstręczają owady. Są również gatunki roślin których pożywieniem są owady.

Wąż

Wąż Rząd łuskonośnych obejmuje 3 podrzędy zwierząt, których ciele pokryte jest łuskami: węże, amfisbeny i jaszczurki. Współcześnie na Ziemi żyje około 7,5 tysiąca gatunków należących do łuskonośnych. Łuski łuskonośnych nie są jednolite. Większe, grubsze i ciemniejsze łuski obserwujemy zazwyczaj na takich obszarach ciała jak: głowa i brzuch, na którym tworzą gładką, jaśniejszą powierzchnię, co jest szczególnie istotne u zwierząt beznogich takich jak węże i jaszczurki beznogie ( padalec ). Wyodrębniły się w jurze. Ciało węży jest silnie wydłużone. Podczas gdy ssaki posiadają 7 kręgów, u niektórych pytonów ( np. siatkowego ) możemy ich naliczyć nawet 345-435. Węże charakteryzują się zanikiem kończyn, kości ich szczęk są zawiasowo zestawione z czaszką . Taka budowa daje wężom możliwość połknięcia dużej zdobyczy, nawet czasami kilkakrotnie większej niż głowa gada, w całości. Ze względu na sposób zdobywania i uśmiercanie pokarmu węże dzielimy na dwie grupy: węże jadowite oraz dusiciele. Węże jadowite wytwarzają jad w specjalnym gruczole. Spływa on do ostrych zębów jadowych, którymi zwierzę zabija ofiarę. Dusiciele ofiary połykają żywcem, bądź duszą uprzednio splotami ciała.